Ocena ryzyka zawodowego

Ocena ryzyka zawodowego to obowiązek każdego pracodawcy — wynika wprost z Kodeksu pracy. Musi być sporządzona dla każdego stanowiska, aktualizowana przy zmianach w organizacji pracy i udokumentowana tak, żeby inspektor PIP nie miał do czego się przyczepić.

W praktyce najczęściej spotykam dwie sytuacje: oceny nie ma w ogóle, albo jest — ale pobrana z internetu, ogólnikowa i niedopasowana do tego, co naprawdę dzieje się w zakładzie. Obie kończą się tak samo, gdy przyjdzie kontrola albo zdarzy się wypadek.

Obowiązek wynika z art. 226 Kodeksu pracy oraz § 39 rozporządzenia w sprawie ogólnych przepisów bhp. Pracodawca musi ryzyko ocenić, udokumentować, zastosować środki profilaktyczne i poinformować o nim pracowników.

Co zawiera dokumentacja oceny ryzyka zawodowego

Zakres wynika z § 39a ust. 3 rozporządzenia w sprawie ogólnych przepisów bhp. W opracowaniu, które dostajesz, znajduje się:

— opis stanowiska: maszyny, narzędzia i materiały, wykonywane zadania, czynniki niebezpieczne, szkodliwe i uciążliwe, stosowane środki ochrony zbiorowej i indywidualnej oraz osoby pracujące na stanowisku,
— wyniki oceny dla każdego czynnika środowiska pracy wraz ze środkami profilaktycznymi,
— data przeprowadzenia oceny i dane osoby, która ją wykonała.

Szacowanie prowadzę metodą z Polskiej Normy PN-N-18002:2011 — tą samą, do której odsyła Państwowa Inspekcja Pracy.

O czym pracodawcy najczęściej zapominają

Ocenę trzeba mieć nie tylko dla stanowisk „przy maszynie”. Dotyczy również stanowisk niestacjonarnych: sprzątaczki, konserwatora, elektryka, kierowcy samochodu służbowego czy handlowca w trasie. Przy kontroli to właśnie te stanowiska zwykle się „gubią”.

Druga rzecz to mylenie zagrożenia z jego następstwem. Zagrożenie to stan środowiska pracy — prąd elektryczny, śliska powierzchnia, hałas, ruchome części maszyn. Następstwo to dopiero porażenie, upadek czy uszkodzenie słuchu. Ocena, w której w rubryce „zagrożenie” wpisano „upadek z wysokości”, jest merytorycznie błędna — i inspektor to wychwyci.

Trzecia: sama ocena nie wystarczy. Pracownik musi potwierdzić podpisem, że się z nią zapoznał, a sposób informowania o ryzyku powinien być zapisany w regulaminie pracy (art. 104¹ § 1 pkt 8 Kodeksu pracy).

Jak to wygląda w praktyce

Zaczynamy od rozmowy o tym, czym zajmuje się firma i jakie stanowiska występują. Przy prostych stanowiskach biurowych wystarczy wywiad i dokumentacja. Przy produkcji, warsztacie czy budowie przyjeżdżam na miejsce — bez zobaczenia hali nie da się rzetelnie ocenić zagrożeń.

Gotowe opracowanie dostajesz w wersji papierowej i elektronicznej. Przeprowadzam też zapoznanie pracowników z oceną, co jest osobnym obowiązkiem i o którym łatwo zapomnieć.

Kiedy ocenę ryzyka zawodowego trzeba zaktualizować

Ocena nie jest dokumentem na zawsze. Norma zaleca przegląd przy tworzeniu nowego stanowiska, po zmianach technologicznych lub organizacyjnych, po zmianie przepisów dotyczących danego stanowiska oraz po zmianie stosowanych środków ochrony. Powód do ponownej oceny daje też błąd w poprzedniej — źle zidentyfikowane zagrożenie albo pominięty czynnik.

Klienci na stałej obsłudze nie muszą tego pilnować — robię przeglądy sam i sygnalizuję, kiedy coś wymaga zmiany.

Gdzie pracuję

Stacjonarnie: Słupsk, Ustka, Lębork, Bytów i okolice. Na terenie całego województwa pomorskiego i zachodniopomorskiego — Koszalin, Wejherowo, Gdynia, Gdańsk — po wcześniejszym ustaleniu.

Ocenę ryzyka wykonuję zarówno jednorazowo, jak i w ramach stałej obsługi BHP.

Porozmawiajmy o Twoim zakładzie

Wycena zależy od liczby stanowisk i profilu działalności. Zadzwoń albo napisz — powiem, ile stanowisk faktycznie wymaga osobnej oceny i ile to będzie kosztowało.

tel. 519 068 068
kontakt@bhp-doradztwo.pl